کیفیت تصویر، کیفیت فرایندهای بینائی ماشین را تحت تاثیر قرار می­دهد. بنابراین فرایندهایی که منجر به افزایش کیفیت تصویر می­شوند از اهمیت فراوانی برخوردارند. همجوشی تصاویر بعنوان یکی از این فرایندها؛ مجموعه عملیاتی است که با استفاده از ترکیب دو یا چند تصویر ورودی ؛تصویری بهتر و با اطلاعات مفیدتر، در راستای کاربردی ویژه به دست می آید. در این مقاله، روشی نوین در فرایند همجوشی چندکانونی براساس نقشه­عمق1 ارائه میگردد. ترکیب نقشه­عمق و جداسازی مناطق متمرکز­ازمناطق غیر متمرکز با استفاده از ساختار شبکه عمیق کانولوشن2 موجب بهبود عملکرد ادغام خواهد گردید. در این روش تصاویر ورودی از شبکه عصبی عمیق عبور داده شده و سپس براساس قانون همجوشی با تصاویربدست آمده از نقشه عمق ترکیب می گردند. در راستای ارتقا و تصمیم گیری نهائی ؛ جهت دسته بندی بهترپیکسلهای نزدیک مرزها از وزندهی تصاویر براساس نقشه­عمق در ادغام تصاویر استفاده می گردد تا تصویرهمجوشی نهائی چندکانونی بدست آید.جهت ارزیابی از معیارهای آنتروپی اطلاعات ​​ وISQE و NIQE و PIQE  استفاده گردید. نتایج آزمایشگاهی، نشان دهنده رشد 4/0درصدی آنتروپی و کاهش 9/0 درصدی NIQE ؛کاهش 13 درصد در PIQE و کاهش 4/14 درصد در ISQE می باشد. بدینجهت از نظر حفظ اطلاعات و جزئیات لبه بدون کاهش کنتراست و روشنائی بهبود یافته و قابل دفاع می باشد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

امروزه نیاز روزافزونی به اطلاعات مکانی پیوسته و کمی خاک در راستای مدل سازی و مدیریت محیطی، به ویژه در مقیاس ملی وجود دارد. این مطالعه با هدف پیش بینی نسبت اندازه ذرات خاک (PSF) در بخشی از اراضی استان گلستان با استفاده از تلفیق مدل جنگل رگرسیونی چندکی (QRF) و تابع اسپیلاین انجام شد. تابع عمق اسپیلاین با مساحت برابر برای تخمین PSFs در پنج عمق خاک (0-25، 25-50، 50-75، 75-100، و 100-125 سانتی متر) به داده های 105 خاکرخ از بانک اطلاعات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان برازش داده شد. متغیرهای کمکی اولیه در این تحقیق شامل 22 متغیر محیطی مشتق شده از DEM، 15 شاخص سنجش از دور از ماهواره لندست هفت سنجنده ETM+، نقشه های عمق ایستابی (پیزومتری) و بارندگی بودند. بر اساس روش تجزیه مؤلفه های اصلی (PCA)، 15متغیر انتخاب و وارد فرآیند مدل سازی اجزای بافت خاک (رس، سیلت و شن) شدند. عملکرد مدل QRF با استفاده از آماره های ضریب تبیین (R2)، ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE)، و قدر مطلق میانگین خطا (MAE) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان ضریب تببین برای رس، سیلت، و شن در عمق های مختلف به ترتیب از 12/0 تا 22/0، 07/0 تا 30/0، و 07/0 تا 28/0 متغیر بود. همچنین اهمیت نسبی متغیر های محیطی نشان داد بارندگی (میانگین سی ساله)، عمق ایستابی (میانگین ده ساله)، B3/B7 و شاخص عمق دره، مهمترین پارامترهای کنترل کنندۀ اجزای بافت خاک در تحقیق حاضر بودند. به منظور بهبود عملکرد مدل و نتایج اعتبارسنجی نیاز به پرداختن به برخی عدم قطعیت های ساختاری در این مطالعه وجود دارد.

سابقه و هدف: بی توجهی به حفاظت از منابع آب و خاک و پوشش گیاهی موجب تخریب این منابع شده است. از عوامل مؤثر در این تخریب می توان به تبدیل کاربری اراضی بدون نگرش جامع، قطع جنگل ها، از بین بردن مراتع، خشک سالی و خسارت آفات و بیماری ها اشاره کرد. آفات و بیماری های گیاهی از عوامل مهم تخریب در جنگل ها و مراتع کشور هستند. برای پیش آگاهی و مدیریت طغیان آفات و بیماری های گیاهی، نیاز به پایش و برنامه مدیریت جامع آفات و بیماری های گیاهیست. استان کرمان به عنوان پهناورترین استان کشور، جزو ناحیه رویشی ایرانی- تورانی است و از کل 181737 کیلومتر مربع مساحت این استان، حدود 5 درصد اراضی کشاورزی، 45 درصد مرتع، 13 درصد جنگل و 37 درصد را بیابان تشکیل می دهد.مواد و روش ها: برای ارزیابی و پایش وضعیت مهمترین آفات و بیمارگرهای گیاهان اصلی و با توجه به تنوع شرایط محیطی و مساحت جنگل ها و مراتع طبیعی در استان کرمان، نمونه برداری طی سال های 1397 تا 1400 در این استان انجام شد. طرح پایش در ایستگاه های ده نو، باب زنگی، کوه پنج و گلوچار و مناطق یزدان آباد و راویز به عنوان دو رویشگاه درختان بادام کوهی اجرا شد. مهمترین جوامع جنگلی (درختان- درختچه ها) و مرتعی در مناطق یادشده شامل ارسM.Bieb.  Juniperus excelsa، بادام کوهی (الوک) Amygdalus scoparia Spach.، بادام کوهی (ارچن) Spach. Amygdalus elaeagnifolia، درمنه Boiss. Artemisia aucheri، درمنه  Artemisia siberi Besser و استیپاStipa arabica Trin. &  و قیچ Zygophyllum atriplicoides Fisch. & C. A. Mey است. نمونه برداری ها در قطعات مورد نظر به صورت دوره ای از آفات و بیمارگرها در گیاهان مهم انجام شد. در نمونه برداری ها نوع و میزان آلودگی به آفات و بیمارگرها ثبت شد. با توجه به تنک بودن جنگل های بادام کوهی در مناطق مورد بررسی در استان کرمان، از روش نمونه برداری خطی و به صورت خطوط ممتد استفاده شد. داده برداری از عرصه های مرتعی طی بازدیدهای صحرایی از تیپ های گیاهی معرف انجام ‎شد. نمونه گیری در این محدوده به روش تصادفی سیستماتیک بود.نتایج و یافته ها: بر اساس بررسی های انجام شده در ایستگاه ده نو بردسیر به عنوان رویشگاه قیچ Z .atriplicoides پروانه بذرخوار قیچ از راسته Lepidoptera، در ایستگاه های ده نو بردسیر و کوه پنج بردسیر به عنوان رویشگاه استیپاS. arabica  سیاهک استپی ریش دار Tranzscheliella iranica S. و ایستگاه های ده نو بردسیر و کوه پنج بردسیر به عنوان رویشگاه درمنه A. aucheri و درمنهA. siberi   مگس گالزای درمنه از خانواده Cecidomyiidae با حدود 4 درصد آلودگی جداسازی و شناسایی شد. همچنین، از منطقه یزدان آباد زرند به عنوان رویشگاه بادام کوهی (الوک) A. scoparia,  سوسک چوب خوار L. capnodis tenebrionis با حدود 30 درصد آلودگی و از منطقه راویز رفسنجان به عنوان رویشگاه درختان بادام کوهی (ارچن) A. elaeagnifolia دارواش Boiss. & Buhse Loranthus grewinkii با حدود 60 درصد آلودگی ردیابی شد. روند تغییرات جمعیت آفات پروانه بذرخوار قیچ، مگس گالزای درمنه و سوسک چوب خوار در بادام کوهی و بیمارگر سیاهک استپی ریش دار در سال های پایش عوامل خسارت زا در مناطق مورد بررسی تقریباً ثابت بوده است و نوسان خاصی در جمعیت این عوامل مشاهده نشد. اما جمعیت دارواش به عنوان گیاه نیمه انگلی مستقر روی درختان ارچن در سال 1399 در منطقه مورد بررسی کاهش داشته و دوباره در سال 1400 به میزان سال های قبل بازگشته است. علت کاهش جمعیت L. grewinkii در سال 1399، انجام هرس گیاه دارواش بود که به علت انجام غیر اصولی هرس، این گیاه نیمه انگلی از محل آلودگی قبلی دوباره رشد کرده و در سال بعد به سطح جمعیت قبلی رسیده است.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل، آفات پروانه بذرخوار قیچ، مگس گالزای درمنه و بیمارگر سیاهک استپی ریش دار دارای جمعیت پایینی بوده و براساس نوسانهای جمعیت آنها در سال های مورد بررسی، در محیط طبیعی خود با گیاهان میزبان در حال تعادل هستند و حالت طغیانی ندارند. براساس نتایج حاصل، جمعیت C. tenebrionis و L. grewinkii در گیاهان میزبان زیاد بوده و موجب خسارت شدید و کاهش رشد و زادآوری میزبان شده است. استمرار ردیابی آفات و بیماری ها در مناطق مختلف برای پایش عوامل موجود و بروز عوامل نوظهور ضروری است تا از ورود و گسترش آنها پیشگیری به عمل آید.

از جمله پیش پردازش های ضروری در مطالعات آبی، تصحیح ستون آب است. هدف از این پژوهش بررسی لزوم تصحیح ستون آب در عمق سنجی از بخش جنوب شرقی دریای خزر می باشد. به منظور استخراج عمق، از تصویر لندست-8 و داده های هیدروگرافی که به روش اکوساندر جمع آوری شده، استفاده شده است. در این پژوهش با استفاده از روش رگرسیون خطی، عمق از جفت باندهای مرئی پیش پردازش و داده های زمینی بدست آمد؛ نقشه عمق یک بار در حالتی که تصحیح ستون آب انجام شده و در حالت دیگر در غیاب تصحیح ستون آب نقشه عمق بدست آمد. در صورت عدم انجام این تصحیح، ضریب تعیین و میانگین مربعات خطا به ترتیب برای باندهای آبی ساحلی-سبز برابر با 91/0، 32/0، برای باندهای آبی و سبز 89/0، 35/0 و برای باندهای آبی ساحلی-سبز و آبی-سبز 91/0، 32/0 است، در صورتی که نتایج در حالتی که تصحیح ستون آب انجام شده، برای باندهای آبی ساحلی-سبز برابر با 84/0، 42/0 و برای باندهای آبی-سبز 81/0، 45/0 می باشد. نتایج نشان می دهد که در عمق سنجی به روش تجربی، تصحیح ستون آب در منطقه مورد مطالعه، چندان مؤثر نبوده است ولی اگر قرار شود این تصحیح انجام شود بهتر است از جفت باندهای آبی ساحلی و سبز و جفت باندهای آبی و سبز توأمان استفاده شود (با ضریب تبیین94/0 و خطای میانگین مربعات 34/0).